Dossiers > EF 2000

EF 2000 --- Dossiers

vertaald door BabelFish

< B1-B Lancer
F-117 NightHawk >

EF 2000

Eurofighter Aan het begin van het jaar 1984, mirent de stafcheffen van vijf Europese landen en een fiche programmeren gemeente betreffende een aangewezen toekomstig gevechtsvliegtuig FEFA (Toekomstig European Fighter Aircraft). Helaas voor bovengenoemde programma, heeft dit grote project talrijke wisselvalligheden door het bestaan van twee ondernemingen bekwaam gekend om het tot een goed einde te brengen: British Aerospace en Dassault-Bréguet. BAe bezat reeds een lange ervaring inzake programma's die in samenwerking met talrijke maatschappijen en in talrijke landen worden geleid.

Van zijn kant wilde de vennootschap Dassault-Bréguet de directie van een dergelijk project waarborgen door de andere deelnemende landen toe te laten om bepaalde elementen van het toekomstige Europese gevechtsvliegtuig te vervaardigen. Deze moeilijke situatie maakte niet de vijf betrokken standen het mogelijk om hun project te concretiseren door hun keus betrekking te hebben op een gemeenschappelijk luchtvaartuig, en ernstige conflicten aan het licht komden.

De verwittigde waarnemer zal het idee kunnen ondersteunen volgens dewelke het consortium Panavia, dat een zeer grote ervaring met de ontwikkeling van Tornado op:doen, had de hoeksteen van het programma van FEFA kunnen vormen. Panavia, die van British Aerospace afhangt, van MBB en Aeritalia, beschikte over studiebureau's die aan alle technieken inzake opvatting, van samentrekkingen van uitgaven, van kwaliteitsbeheersing, van specificatie van moderne vliegtuigen van gevecht worden gebroken. Dit consortium had eveneens behoefte aan elke urgentie van de programma's geschikt om het vervolg van die van Tornado te nemen. Het beroep op Panavia was, tenslotte, niet mogelijk, door het feit dat de Europese partners van het Verenigd Koninkrijk in deze samenleving niet, wegens interne redenen, op hun oorspronkelijke voorstellen konden terugkomen.

Eurofighter Een eerste stap werd in april 1982 overschreden, tijdperk waaraan de drie geassocieerde partners in Panavia een gemeenschappelijk team van ingenieurs opleidden. Op dit ogenblik had Italië nog niet zich voor een definitief project besloten, maar MBB had reeds zijn standpunt met TKF 90 uitgesproken, vervolgens rebaptisé JF 90 van zijn kant, British Aerospace had ontworpen verschillende projecten in zijn studiebureau's van Warton en Kingston. In 1981 was P.1110 die van vrij dichtbij op JF 90 leek, naar een project geëvolueerd dat virtueel op AST-414 antwoordt (Lucht Staf Target). P.1110 Stemde eveneens met JF 90 in overeen wat de omvang, de massa's en het gedrang betrof, terwijl P.106 en van andere studies van lagere afmetingen waren en beschikten slechts over één reactor. De hoofdkenmerken van P.1110 waren twee reactoren aan dubbele stroom RB.199 die door zijtoegangen van lucht worden gevoed, waar op plannen eend gelegen vrij ver naar achteren van de cockpit werden bepaald. Voor JF 90, was MBB met een toegang van rechthoekige buiklucht akkoord gegaan waarvan de prestaties beter waren aan hoge hoeken van aanval. Deze configuratie werd door British Aerospace tegelijk met oppervlakte lagere eend goedgekeurd die meer naar voren en op de romp en een verticaal staartulak worden gevestigd, bidérive. Aangewezen ACA (Lenig Gevecht Aircraft), werd het project onder de vorm van een model aan de salon van Farnborough van 1982 uiteengezet.

Geen enkel zichtbaar verschil werd bestaand tussen JF 90 en ACA, de te volgen weg duidelijk geschetst, maar in dit stadium van het programma, Dassault-Bréguet begon te aarzelen en spande zich in om een ander gedoopt project ACX uit te voeren. Hij was erover niet meer nodig opdat de $westduitse regering en MBB volkomen hun positie herzien. De $westduitse onderneming trok zich bijna volkomen uit het programma van ACA terug, waaraan zij niet meer slechts enkele investeringen inzake opvatting ging wijden. Van zijn kant bleef British Aerospace contracten met de $westduitse leveranciers van Tornado voor bepaalde elektronische installaties voorbijgaan.

Italië, dat het vertrouwen in een Europese samenwerking niet had verloren, speelde een belangrijke rol in de opvatting van de vleugels van ACA. British Aerospace zal eveneens belangrijke steun van Britse équipementiers, waarvan GEC/Marconi Avionics, Ferranti, Smiths Industrieën, Lucas en Dowty ontvangen. Wanneer de salon van Bourget van 1983 begon, hadden deze maatschappijen reeds voor het programma van het nieuwe vliegtuig een totaalbedrag geschat op 25 miljoen boeken uitgegeven. Rolls-Royce had eveneens een belangrijke bijdrage tot het project geleverd.

Eurofighter Aan de salon van Farnborough van 1982, had het secretariaat van Staat aan de Britse defensie zijn voornemen in kennis gesteld om een financiële bijdrage tot ACA te leveren. Deze verklaring nam door een contract een vaste vorm aan dat op 26 mei 1983 met British Aerospace voor de implementatie van een technologische demonstrateur, EAP wordt ondertekend (Experimental Aircraft Program).

Het doel dat door de volkeren wordt nagestreefd, die in dit programma worden verplicht, is de ontwikkeling van een toekomstig Europees gevechtsvliegtuig (Toekomstig European Fighter Aircraft, of FEFA). ACA was een gemeenschappelijk project aan de drie partners van Panavia, project dat, als hij een dag was goedgekeurd, waarschijnlijk onder de verantwoordelijkheid van het Europese consortium met waarschijnlijk medewerking van andere vennoten zou geplaatst worden. Wat EAP betreft, vormde hij een zuiver Britse inspanning in het tastbaarste resultaat tot uiting kwam in de productie van een demonstrateur. Natuurlijk lijkt EAP van vrij dichtbij op ACA, maar hij werd slechts met verlaagde middelen verwezenlijkt.

De bouw van EAP begon in de loop van de zomer van 1984, hij hadden snel vormt in de fabrieken van Warton genomen. Hij zal zijn eerste vlucht op 8 augustus 1986, uitvoeren en bereikte bij deze gelegenheid de snelheid van Mach 1,1 tot en met 9150 m. Op 30 november van hetzelfde jaar, had het apparaat 52 vluchten uitgevoerd, en, na een periode van arrest, hernamen de proeven in maart 1987, aangezien de honderdste vlucht in volgend juni wordt verwezenlijkt.

De vleugels van EAP, die bijna een delta vormt, worden door een apex gekenmerkt die zich tot de zijtoegangen van lucht van de reactoren uitstrekt, waar zij platen van streven van de uiterste laag vormen. Ten opzichte van de afmetingen van het vliegtuig, zijn de vleugels zeer groot, British Aerospace die probeert om een geringe vleugellast te verkrijgen. Zo'n configuratie oefent een diepe invloed op de prestaties van het apparaat aan de opstijging en landing uit alsmede op zijn lenigheid met alle snelheden. Deze capaciteiten worden door supercritique het zogenaamde profiel van de vleugels en door hun veranderlijke welving vergroot. De bestellingen van elektrische vlucht van EAP worden tot deze ervaren op Jaguar ACT geïnspireerd (Actief Controls Technology). De hele luchtvaartelektronica van het apparaat worden verbonden met een bus van numerieke gegevens MIL-STD-1553B. Wanneer de opvattingsverrichtingen van EAP waren gestart, had British Aerospace besloten om aan de monodérive formule van het staartulak terug te komen, zodat het nieuwe ontvangen vliegtuig het verticale staartulak van Tornado. Deze wijziging maakt het mogelijk om tijd als geld zowel te besparen en vergrootte enigszins de gelijkenis van het vliegtuig met de Rukwind.

Eurofighter Naar het voorbeeld van het ander aërodynamisch geheel, worden de vleugels van EAP gedeeltelijk in vezel van koolstof bewerkt. Het beroep op snavels van kant van aanval heeft en aspecten van kant van vlucht het mogelijk gemaakt om in opmerkelijke verhoudingen de wedlopen van opstijging en landing te verminderen, manoeuvrabilité in gevecht verhogend. Vervolgd door elektrische bestellingen van vlucht, worden de plannen eend, die perfecte aërodynamica hebben, ontworpen om meteen het effect te compenseren dat door de rukwinden wordt gesorteerd. Behalve die zij de piloot toelaten om te vliegen onder hogere omstandigheden voor comfort, deze plannen de verplichtingen verminderen die aan de structuur van het apparaat worden opgelegd. Flaperons ze, geplaatst op de kant van vlucht van de vleugels, bestaan uit vier afdelingen en kunnen handelen, als zij op différentiële wijze, zoals aspecten en rolroeren worden gebruikt.

Met de vorming in juni 1986 van het consortium Eurofighter, dat over de ontwikkeling van het toekomstige Europese gevechtsvliegtuig moet de supervisie hebben, is een nieuw tijdperk voor EAP begonnen. Het apparaat komt onder de prototypes voor waarvan Eurofighter de bouw heeft voorzien. Hij zal tot de ontwikkeling van de bestellingen van vlucht en de luchtvaartelektronica dienen.

Aangezien een belangrijke achterstand in het verloop van het programma EFA werd geaccumuleerd, proberen de vier betrokken partners om oplossingen te aanvaarden die het mogelijk maken om de dingen te versnellen. Efa moet over een radar beschikken die een dubbele onderzoekcapaciteit heeft, naar boven en naar beneden. Hij zal van een systeem van elektrische bestellingen van quadriplexé vlucht, een regeling HOTAS en drie beeldschermen in kleuren genieten.

De toegangen van lucht zijn bezig om herdefiniëerd te worden om aan de principes van de technologie Stealth te beantwoorden. In dit verband hebben de vier partners geprobeerd om gegevens van de Amerikanen te verkrijgen, maar zij hebben gestuit op een echt eind van non-recevoir. De verdeling van het programma tussen de betrokken partijen is de volgende: 33% voor het Verenigd Koninkrijk en federaal Duitsland, 21% voor Italië en 13% voor Spanje. De Britten zullen de luchtvaartelektronica, de voorkant van de romp en de rechte vleugel, en de Duitsers van het Westen het systeem van elektronische oorlog, de structuren, het hydraulische systeem, de kanons, het landingsgestel, het centrale deel van de romp en het verticale staartulak verwezenlijken. De Italianen zullen zich met het traject van brandstof, van het systeem van test, van de linkse vleugel en de achterkant van de romp, en de Spanjaarden van de structuren, van de air-conditioning, van de helft van de rechte vleugel en de achterkant van de romp bezighouden.


Feito descobrir sítio

©2000-2019 Olivier
Alle gereserveerde rechten
CNIL : 844304

174 messages dans le Livre d'or.
854 commentaires vidéos.
Meeste gebruikers ooit online : 127 op 27 Septembre 2007 à 22:02:33
-- 13 gasten --

Version Mobile Tweeter Partagez moi sur Viadeo Partagez moi sur Facebook
FR EN DE IT SP PO NL