>

Um sítio sobre a Aerodinâmica

vertaald door BabelFish

INLEIDING

Vanaf 1913 en dit gedurende bijna een halve eeuw, interesseerden de fabrikanten zich van vliegtuigen van gevecht vooral voor de groei van de prestaties van vlucht van de apparaten die zij verwezenlijkten. Met de komst van voortstuwing aan de reactie, van nieuwe vooruitzichten begonnen inzake snelheid, en aérodynamiciens pasten zich om vormen te ontdekken die aan deze mogelijkheden worden aangepast toe. Hij bleek terwijl de toekomst tot statoréacteur behoorde, aangezien de vliegtuigen van gevecht dan worden ontworpen om om meer Mach 3,5. naar het eind van de jaren vijftig te evolueren, de luchtverantwoordelijken was veel minder zurig van de weg die zij zouden moeten goedkeuren. De Britten waren van mening dat de model-vliegtuigen van gevecht voortaan verouderd waren geworden en dat alle oorlogen van de toekomst op het gebruik van raketten zouden berusten.

Deze overtuiging liet de Britse militairen toe om middelen voor de aankoop van intercontinentale raketten in silo te verkrijgen en raketten die per onderzeeër worden afgevuurd. Vervolgens gaf het Verenigd Koninkrijk, na zijn programma's van jagers en strategische bommenwerpers aangenomen te hebben, zijn raketten in silo op en kocht in de Verenigde Staten raketten die per onderzeeër worden afgevuurd. De inzameling van de snelheid voor de model-vliegtuigen ging erover niet minder door, en, tussen 1955 en 1959, financierde de US Luchtmacht, ondersteund door US Navy, een belangrijk programma betreffende de ontwikkeling van een brandstof aan hoge energie, Zip Stookolie. Het gebruik van zo'n brandstof zou de problemen van logistiek en onderhoud binnen de gevechtseenheden vermenigvuldigd hebben. Maar reeds, veranderde de tijd. De raketten vervingen de jagers niet; echter gedurende een tijd, bevorderde US Navy de ontwikkeling van een lucht-lucht raket waarvan de reikwijdte 150 km had overschreden, die van van zijn intercepteurs van eenvoudige vlakke vormen van emport doen zou hebben.

In augustus 1959, deelde de vice-admiraal Dixon, afdelingschef van de scheepsluchtvaartkunde, mede aan de Zeepalingen dat de marine voortaan meer niet behoefte van Zip Stookolie zou hebben, aangezien de snelheid minder een belangrijke parameter in de opvatting van de vliegtuigen van gevecht is geworden. Het was een breuk belangrijk in de geschiedenis van 1' militaire luchtvaart. Een ander feit wezenlijk was de progressieve ontdekking, in de loop van de jaren vijftig, dat vliegtuigen de lucht loodrecht konden nemen. Derhalve toonden de luchtverantwoordelijken een onvoorstelbare voorliefde voor ADAV. Het vervolg van deze geschiedenis is eigenlijk ongelofelijk. Aan het begin van de jaren vijftig, dicteerde de kwetsbaarheid van zijn landingsbanen alle keuze van NAVO inzake vliegtuigen van gevecht - het meest kenmerkende voorbeeld is de internationale concurrentie betreffende een jager van tactische aanval bekwaam om buiten de bekende terreinen van de vijand te werken, concurrentie die door het FIAT G-91 wordt gewonnen.

Nochtans aan het begin van de jaren zestig, werd dit onderwerp praktisch taboe, en vereist het van een spreiding van de vliegtuigen van gevecht ofwel werd ontkend, ofwel onkundig geweest van. De redenen van deze verandering van leer zullen waarschijnlijk nooit volkomen gekend worden, maar het is zeker slechts de invloed van 1' US Luchtmacht, steeds meer gekant tegen ADAC/V, was overwegend. Zijn verantwoordelijken worden dan door de implementatie van het programma van tactische jager TFX (F-111) geobsedeerd, die genoeg brandstof moest afhalen om een afstand van 5.560 km zonder ravitaillering in vlucht te overschrijden. Het was deze eis inzake overkomelijke afstand die de Luchtmacht duwde à ne pas TFX als tactische jager goed te keuren en om elk project van gevechtsvliegtuig te verwerpen de verticale opstijging en de landing hebben.

Een andere factor die de vijandelijkheden van USAF jegens een apparaat van dit soort uitlegt is dat het idee voornamelijk erover Brits was en dat het Verenigd Koninkrijk een zeer groot voorschot inzake technologie van de reactoren aan vectorgedrang bezat. De US Luchtmacht hield plotseling op met aandacht te besteden van de kwetsbaarheid van zijn vliegterreinen. Vandaag blijft zij miljarden dollar uitgeven om apparaten te bouwen die zij baseert op terreinen bedreigingen bij honderdtallen nucleaire raketten. Deze onbegrijpelijke houding heeft de ontwikkeling van een westerse luchtmacht bekwaam verhinderd om de eerste slagen te overleven deuren door de vijand. Zij amèné de verantwoordelijken voor de te willen luchtkrachten zich van vliegtuigen voorzien die intensief en betrouwbaar gedurende jaren voor minimale kosten kunnen werken. Op dit gebied, de druk die zich op de fabrikanten uitoefent is even sterk als die die zij onder*gaan wanneer slechts de prestaties van vlucht telden. Men moet zich herinneren dat de fundamentele principes van de militaire luchtvaart van vandaag de betrouwbaarheid, de beschikbaarheid en de faciliteit van onderhoud van de apparaten zijn.

  OVERZICHT  

Feito descobrir sítio

©2000-2019 Olivier
Alle gereserveerde rechten
CNIL : 844304

174 messages dans le Livre d'or.
854 commentaires vidéos.
Meeste gebruikers ooit online : 127 op 27 Septembre 2007 à 22:02:33
-- 13 gasten --

Version Mobile Tweeter Partagez moi sur Viadeo Partagez moi sur Facebook
FR EN DE IT SP PO NL